تو از من دوری

« کاش من مالک یک ابر بودم »

دامنم پاگیر شعری است که لنگ لنگان خودش را به اینجا

(به اینجایم رسیده)

دارم توی شکم این ماه می زنم بیرون

 و چقدر دلم می خواهد برای شما بمیرم

چه زود پیدایم شد

قرار نبود

دهن دره های این شعر    خواب را از چشم هایم بگیرد

وهر شب زیر بارش شانه هایم   بزرگ شوی

(به من نگاه کن)

درد دارد توی رگ هایم تیر می کشد

و تو بی هدف شلیک می شوی

جنگ می داند از خودش رفته ام

توی چشم هایم گریه می زاید

دارم

گیج می زنم توی این شعر

و از پس این کلمه ها می افتم   بیرون

یکی دست روی دلم بگذارد  لطفن

من از کانال های خاکریز برایتان  قصه می گویم

یکی بود و یکی سراغ چشم های تو را از من گرفت  لابد

ومن بی بهانه دارم برای دل تو فرات می شوم

نمی دانم گیج از کدام حماسه آمدی بیرون

و شاید همین حالا

کسی دست هایم را نشانه می گیرد

   و من می خواهم مالک یک ابر باشم

به قلم شاپرک

پ.ن

هوای حوصله ابری است

ماه من