| تبليغات | X |
تنها ترین شاپرک |
|
خدا نزدیک است تو از من دوری یک نفر آمد همین روزها دستانم را ببین ببین از کجای دامنت قلاب گرفته ام چشمانم را می بندم بیا دریا یک شکم سیر از دلم ماهی بگیر با این ریسمانی که گوش تا گوش می چرخانی تور بالا ی سرم ژست می گیرد مثل روز هائی که عاشق می شوم !!! گاهی چقدر اتفاقی چقدر اتفاقی .... چرا دستانم درخت نمی شوند یعنی احتمالن زیاد عجیب نیست بپرسی خواب چند ستاره شبهایت را می سوزاند ها؟ همیشه باد ا زهمان سمتی که می خواهد تو را نمی آورد من ا ز چشمی که تو را نمی بیند _ افتادم اشکال از ابر است وگرنه چشما ن من سری با آسمان ندارد برگرد دارم از اوج دلتنگی برا ی تو د یوانه می شوم !!! به قلم شاپرک زمستان ۸۶ پ.ن نوشته شده توسط غزل خلعتبری تاریخ و ساعت |+|
|
