| تبليغات | X |
تنها ترین شاپرک |
|
به نام خدا بود و بعد ...مادرم «بیشتر به مادران شلمچه » ( )
گوش هایت را تیز کن ببین اینجا برای قدم های تو جائی نیست که دیه را به گردن می اندازی که اندازه ی قدت نمی شوم _بلندتر اینجا دیوار ها حکایت شیرینی از روزها دارند و روزها نمی دانند که چه شبهائی را به سپیده گذراندند! گوش کن ! آیا می توانم شما را به عقد سیم های خار دار ،مین های خنثی نشده بی تابی لحظه ها و انتظار در آورم ؟ آیا وکیلم ؟ شیر بهایت پای نخل های سوخته ! پشت این سیم های خاردار منورها چراغانی زیبائی برا ی حجله ها راه انداخته اند ثانیه ها هم مرا به بازی دیگری فرا می خوانند می گویم گام های من برای قدم هائی که بر می دارم درازترند وصله ها که حساب تنم را نکرده اند حساب پس می دهند این خانه چار دیواری اش را هم با ما قرض نمی دهد تقصیر آیینه ای بود که تو را بر عکس خواند روی این سفره ! قند ها به آسیاب در نمی آیند که بله می گوئی !!!... این ساعت گورمان را می کند _می کنَد ! من با خیال اینکه جنگ تمام شده شیمی درمانی می شوم امشب کدام ستاره گمنام می شود خبر کدام قاصدک مرثیه و بر سر دیوار ها جار می زنند شهید آوردیم مگر جنگ هنوز تمام نشده؟! روی کاغذ آمد به قلم شاپرک
شهسوار بهار ۸۶ نوشته شده توسط غزل خلعتبری تاریخ و ساعت |+|
|
