خودکشی

کابوس من شبیه زنی است که پناه برده به گوشه ای که چشبیده به دنیا

و تمام دیوارش را نوشته هائی نمور پر کده اند که هزار سال بی وقفه هوا می خواند

زنی که تمام ثانیه ها را پشت سرش خفه کرده است تا مبادا بیدار شوند کودکان احساس

کابوس من شبیه بارانی است از خون زنی که از هر قطره اش درختی می روید

بر انحنای پیشانی تاریخ،خونی که میچکد از دستان چرکین تعصب

 کابوس من شبیه زنی است که می خواهد نباشد اما نمی تواند،

می خواهد بمیرد اما نمی تواند،

می خواهد نابود شود اما نمی تواند ...من میخواهم به تنهائی قتل و عام

ستارها را به نظاره بنشینم

من می خواهم به تنهائی گلوی تنگ خاطره ها را با خنجر سکوت جدا کنم.من می خواهم امشب را تا

ابد ...برای همیشه در خاطره ها محو کنم

من می خواهم به ثانیه ها بیاموزم که می توانند نباشند،من می خواهم به انسان ها بیاموزم که

درآسمان می شود تنها به یک ستاره چشم دوخت.

من می خواهم به تنهائی مرگ را تجربه کنم در انفجار یک،دو هم آغوشی

شاپرک

الهه ی عزیزم تولدت مبارک ببخش اگه دیر شد

                                 منو می بخشی؟